અરાઉન્ડ ધ વર્લ્ડ - પ્રતીક્ષા થાનકી
ઓસ્લો એરપોર્ટ પર થોડા કલાકો વિતાવવા અને ઓસ્લો શહેરમાં થોડા દિવસો વિતાવવામાં ઘણો ફરક છે, એ અમને ખબર તો હતી, પણ એ જાતે અનુભવ તો કરવો જ રહૃાો. અમે આ વખતે એરપોર્ટ અને શહેરની વચ્ચે એક મજેદાર હોટલમાં રોકાયેલાં. વીસ મિનિટની ડ્રાઇવમાં શહેર આવી જતું. પછી શહેરમાં પાર્કિંગ શોધવાની જાણે આદત જ છૂટી ગઈ હતી. જ્યાં પણ જતાં ત્યાં ફ્યોર્ડના કિનારે, વગડામાં, ક્યાંક તો પાર્કિંગ મળી જ જતું. હવે શહેરમાં સાંકડી ગલીઓમાં નાનાં પાર્કિંગમાં પાર્ક કરવાનો સ્ટે્રસ શહેરની સાથે પાછો આવી ગયો હતો.
અહીં પછીના ત્રણ દિવસોમાં ઘણું ફર્યાં અને દરેક ખૂણે શહેરની અલગ પર્સનાલિટી જોવા મળી. ક્યાંક પાર્કનાં શિલ્પો ઓવરટેક કરી લે તેવાં હતાં. ક્યાંક પારંપરિક યુરોપિયન ઇમારતો વચ્ચે કાફેઝની હારમાળા એટલી ટિપિકલ લાગતી હતી કે ઘણા ખૂણે તો તમે યુરોપના કયા શહેરમાં છો એ પણ ભૂલી જવાય. સ્કેન્ડિનેવિયન વાઇબ ભલે હોય, અંતે તો આર્કિટેક્ચરનો યુરોપને જોડતો હિસ્સો દેખાઈ જ આવતો હતો. જોકે વચ્ચે કેટલાક વિસ્તારો માત્ર અને માત્ર સ્કેન્ડિનેવિયન એફિશિયન્સી દર્શાવતી ઇમારતોથી ભરેલા હતા.
તેમાં ઓસ્લો ઓપરા હાઉસની ઇમારત મારી સૌથી મનપસંદ બની ગઈ હતી. ત્યાં છેક છત પર પણ ચાલીને પગથિયાં વિના ચઢી શકાતું હતું. ત્યાં આસપાસમાં લોકો જાણે દરેક પ્રકારની પ્રવૃત્તિઓ માટે આવેલાં હતાં. એક બાજુ જોગિંગ માટે કોઈ ઓપરા હાઉસની છત પર આંટા મારી રહૃુાં હતું. કેટલાંક ટૂરિસ્ટ બેસીને પિકનિક કરી રહેલાં. થોડા કલાકારો બેસીને રિહર્સલ પણ કરતાં દેખાઈ ગયાં. અમે પણ બીજા દિવસ માટે એક કલાકનો શો બુક કરાવ્યો. તે સમયે અમને કોઈ યુરોપિયન ઓપરાનો શો તો જોવા મળવાનો ન હતો, પણ ત્યાં એક મોડર્ન કોલેજ મ્યુઝિકલ જરૂર જોવા મળી ગયું.
તેના માટેની ટિકિટો બુક થઈ. તેની આસપાસ આખા દિવસ દરમ્યાન શું કરવાનું હતું એ પણ જાણે આપમેળે જ પ્લાન થઈ ગયું. ઓપરા હાઉસની આસપાસ જ ઘણી ક્રૂઝ ડોક થયેલી. ત્યાંથી એક નાનકડી બોટ રાઇડ પણ લઈ શકાય તેવું હતું. જોકે હવે અમે થોડો સમય ફ્યોર્ડ અને પાણીથી દૂર રહેવા માટે પણ તૈયાર હતાં.
અમને તો થિયેટર અંદરથી જોવાની ઇચ્છામાં અમાં તો જેકપોટ જ લાગી ગયું હતું. કુમાર અને જીગર એકદમ ફૂટબોલ ફેન્સ હતા, આર્યા બાસ્કેટબોલ રમતી અને સ્પોર્ટ્સ માટે ગાંડી હતી. હું અને આનલ ઓપરા અને મ્યુઝિકલનાં કોનોસોર હતાં. એવામાં અમને ફાવે તેવા ટાઇમ પર `ડાન્સ ટ્રિબ્યુટ ટુ ફૂટબોલ' નામનું એક બેલે જોવાનો મોકો મળવાનો હતો.
સ્વાભાવિક છે સ્ટુડન્ટ બેલેની ટિકિટ ધાર્યા કરતાં સરળતાથી મળી ગઈ. સાંજે વેકેશન સિઝનમાં લાગતા ઇટાલિયન ઓપરાની ટિકિટ મળવી અશક્ય હતું. કોને ખબર હતી કે અમને ઓપરાનું અમ્બિયાન્સ તો જોવા મળવાનું જ હતું, પણ અંદર તો સ્ટુડન્ટ્સનાં ફેમિલીઝની જમાવટ હતી.
જોરદાર મ્યુઝિક સાથે ટીનએજર્સ મજેદાર ડાન્સ કરી રહૃાાં હતાં. ફૂટબોલની હિસ્ટ્રીથી લઈને તેનું પોપકલ્ચર અને સ્ટ્રીટ કલ્ચરમાં શું મહત્ત્વ છે તે ઇનોવેટિવ કોરિયોગ્રાફીથી આખી વાત કરી હતી. વાત જરા ફિક્શનલ પણ હતી, મ્યુઝિકલ ડ્રામા જ બની ગયું હતું. વળી ઓડિયન્સમાં આ ડાન્સરોનાં ફેમિલી જાણે ફૂટબોલ મેચ જોવા જ આવ્યાં હોય તેવું ચીયરલીડિગ કરી રહૃાાં હતાં.
ઓસ્લો ઓપરા હાઉસમાં ધાર્યા કરતાં જરા વધુપડતી મજા કરીને અમે બહાર નીકળીને ત્યાંથી વ્યૂની પણ જરા મજા લીધી. એ દિવસે હજી ઘણો લાંબો પ્રોગ્રામ હતો. તે દિવસે સાંજે તો અમે ડિનર માટે એક દેશી રેસ્ટોરાંમાં બુકિગ પણ કરાવેલું. હવે બે અઠવાડિયાંથી નોર્વેજિયન ભાણું ખાઈને ભારતીય ભોજન માટેનો પણ સમય આવી જ ગયો હતો. આ નોર્વેજિયન નાટ્યકારે સર્જેલું મ્યુઝિકલ ડાન્સ પરફોર્મન્સ પર છેક 1997થી ઓસ્લોમાં અલગ અલગ ડાન્સ ટ્રુપ્સ પરફોર્મ કરતાં આવ્યાં છે. શોના અંતે બધાં યંગ કલાકારો બહાર ઓડિયન્સ સાથે વાતો કરવા પણ રોકાયાં હતાં. તે પછી હવે સમય આવી ગયો હતો લોટિગ સૉના જવાનો. અહીં લાકડાની બોટ્સ પર ઓપરાના વ્યૂ સાથે અને બીજી તરફ શહેરના વ્યૂ સાથે આખી ટ્રિપનો થાક ત્યાં જ ઊતરી જવાનો હતો.
આખાય ઓસ્લોનું પ્રોમોનાડ જાણે આવાં લોટિગ રાફ્ટ વેલનેસ સેન્ટરોથી ભરેલું હતું. તે બોટ પરથી મને એડવર્ડ મન્કનું મ્યુઝિયમ દેખાઈ ચૂક્યું હતું. તે પછીનો આખો દિવસ ત્યાં જ વીતવાનો હતો. તે સાંજે હજી ઇન્ડિયન રેસ્ટોરાં જતા પહેલાં ઓસ્લો ફ્યોર્ડમાં પણ પગ બોળવાનો મોકો ચૂકવાનો ન હતો. તે સમયે અમને સ્પોન્ટેનિયસ બુકિગ તો માત્ર પોણા કલાકનું મળેલું, પણ પૂરતી તૈયારી સાથે આવી શકો તો આખું ફ્લોટિગ વેલનેસ સેન્ટર બોટ ભાડે કરી પાણી પર આઉટિગ કરવાનું પણ શક્ય હતું જ .
તે ટ્રિપમાં તો પાર્ટી બોટ રેન્ટ ન થઈ, પણ લોકોને જલસા કરતાં જોવાની પણ અલગ મજા છે. નોર્વેમાં લોકો મોડરેટ ઉનાળાનો ભરપૂર ફાયદો ઉઠાવી રહૃાાં હતાં. યુરોપ આખામાં સ્કૂલનું વેકેશન ચાલી રહૃુાં હતું. એવામાં નોર્વેમાં જાણે ઓસ્લોમાં ટૂરિસ્ટનો મેળો જામ્યો હોય તેવું લાગતું હતું.
ઓપરા હાઉસ પાસે આખા દિવસ માટે પાર્ક કર્યું હતું અને રાત્રે જમીને પાછું ચાલીને અહીં જ આવવાનું હતું. પ્રોમોનાડથી ચાલીને મસાલા પોલિટિક્સ પહોંચી તો ગયાં, ત્યાંનાં લોકો માત્ર મસાલા જ નહીં, ભારતના પોલિટિક્સમાં પણ ખાસ રસ ધરાવતાં હોય તેવું લાગ્યું. જમવાનું અને સર્વિસ બંનેમાં ખાસ જામ્યું નહીં. ચાલીને ઘરે આવતાં રસ્તામાં આઇસક્રીમ પણ ખાવો પડ્યો. હવે ઓસ્લોથી પાછાં જવાની વળતી ગણતરી શરૂ થઈ ચૂકી હતી.